( مسأله 64 ) : در سه صورت مخرج مدفوع تنها با آب پاك مىشود : أول : با مدفوع نجاست ديگرى مانند خون بيرون آمده باشد . دوم : نجاستى از خارج به مخرج مدفوع رسيده باشد . سوم : أطراف مخرج بيش از مقدار معمول آلوده شده باشد . در غير اين سه صورت مىتوان مخرج را با آب شست ويا به دستوري كه مى آيد با پارچه وسنگ ومانند اينها پاك كرد ، هر چند شستن با آب بهتر وجمع بين شستن وپاك كردن به پارچه يا سنگ أكمل است . ( مسأله 65 ) : مخرج بول با غير آب پاك نمىشود . ودر آب كر وجارى اگر پس از بر طرف شدن بول يك بار بشويند كافى است ، ولى با آب قليل بايد دو بار شست وبهتر است سه بار شسته شود . ( مسأله 66 ) : اگر مخرج مدفوع را با آب بشويند بايد چيزى از مدفوع در آن نماند . ولى باقي ماندن رنگ وبوى آن چنانچه به طور معمولى بر طرف نشود مانعى ندارد ، واگر بار أول طورى شسته شود كه ذره اى از مدفوع در آن نماند ، دوباره شستن لازم نيست . ( مسأله 67 ) : با سنگ وكلوخ ومانند اينها اگر خشك وپاك باشد مىتوان مخرج مدفوع را تطهير كرد وبايد سه مرتبه باشد ، وچنانچه رطوبت كمي دارد كه به مخرج نرسد اشكال ندارد . ( مسأله 68 ) : واجب است سنگ يا پارچه اى كه مدفوع را با آن بر طرف مىكنند سه قطعه باشد ، واگر با سه قطعه بر طرف نشود بايد تا پاك شدن كامل مخرج اضافه نمايند ، ولى باقيماندن ذره هاى كوچكى كه ديده نمىشود اشكال ندارد . ( مسأله 69 ) : پاك كردن مخرج مدفوع با چيزهايى كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا وپيغمبران وأئمة ( عليهم السلام ) وقرآن بر آن نوشته شده حرام است ، وپاك شدن مخرج با استخوان وسرگين محل اشكال است ، ودر صورت ضرورت استنجاء با استخوان وسرگين طاهر ترك نشود .